سریال کره ای جومونگ Close
تبلیغات در بلاگ اسکای
یکشنبه 4 آذر ماه سال 1386
معرفی نرم افزار فیلتر شکن

در صورتی که با فیلترینگ مخابرات ایران مشکل دارید(که دارید!) می توانید از این نرم افزار استفاده کنید.

 FreeGate  یک نرم افزار سبک و ساده است ، یادتان باشد زمانی که می خواهید از نرم افزار استفاده کنید بعد از اجرای نرم افزار منتظر باشید تا بصورت خودکار یک صفحه برای شما باز گردد. آدرس خود را تایپ کنید و از فیلترینگ مسخره مخابرات جمهوری اسلامی عبور کنید.

دانلود نرم افزار | کلیک کنید!|

دانلود غیر مستقیم|کلیک کنید!|

یکشنبه 4 آذر ماه سال 1386
با پول نفت ۱۰۰ دلار چه کردیم؟

چند روز قبل این خبر اندکی چشمم را گرفت. در میان انبوهی از اخبار منتشر شده گاه احساس می کنم این خبرها حرفی برای گفتن دارند و یا داشته اند ولی خوب به چنین نگاهی پرداخته نشده است. فارق از اینکه متن سخنان را چه کسی بیان داشته متن را بخوانید تا بگویم.

حسن روحانی که پنج دوره نماینده مجلس شورای اسلامی بوده است گفت:" مانع دیگر پیش رو، نفت است که باید بهترین قدرت و موتورتوسعه ما باشد. متاسفانه قیمت نفت چه بالا برود و چه پایین بیاید برای ما مشکل‌ساز است. امروز نفت ۱۰۰ دلاری یک فرصت استثنایی برای ماست. که باید از این فرصت استفاده کنیم. برخی می گویند این استثنائی است شاید تکرار نشود.
پس از انقلاب اسلامی نفت شد بشکه‌ای ۴۰ دلار بعد به ۷ دلار هم کاهش پیدا کرد. و امروز ۱۰۰ دلار است. از این فرصت استثنایی باید ما استفاده کنیم. این نفت باید تبدیل شود به کالای سرمایه ای، بخشی از این پول نفت صد دلاری را در خارج، ما سرمایه گذاری کنیم.
با پول نفت ۱۰۰ دلار چه کردیم؟ اتکای ما در بودجه به نفت بیشتر شد. متاسفانه بخشی از هزینه های جاری را از دلار نفتی تامین کردیم."

وی ادامه داد:" دلار نفت را به بانک مرکزی فروختیم و اسکناس گرفتیم که طی دو سال گذشته، نتیجه آن دو برابر شدن نقدینگی در تاریخ پول ایران شد. این یعنی بدبختی، تورم و فشار بر جامعه.
متاسفانه بجای اینکه نفت گران موجب تضمین بهتر آینده ما شود، و آینده نسل امروز و فردا، کم کم به نگرانی تبدیل شده.

- سخنان روحانی را می توان به گونه های مختلف فهم کرد. آنچنان که سخنان دیگر مسولان را می توان در همین رابطه خواند و اندیشه کرد. از جهتی این سخنان را برآمده از درگیری با تیم کاری دولت نهم پنداشت و یا اینکه در دفاع از کارنامه دولت های قبلی نام نهاد ، آنچه مهم است سوالاتی می باشد که در میان سخنان ایشان پرسیده شده و خود ایشان نیز جواب گفته اند. به هر روی این امر خوشایند است ، حداقل آنکه کسانی که تا دیروز در تیررس حادثه مسائلی نفتی-هسته ای ایران بودند در حال حاضر منتقد جدی دولت نا کارآمد نهم شده اند.

اما می توان پرسش کرد: شخص حسن روحانی تا این زمان کدام نوشته و طرحی را برای بهبود وضعیت اقتصادی نفتی ایران روی میز گذاشته است؟ همفکران ایشان تا این موقع کی و چگونه این روال ناقص را کشف نمودند؟ و دیگر سوالاتی از همین دست.

هر فردی با اندک دانشی در زمینه اقتصاد می تواند مشکلات دست به گریبان اقتصاد فاسد ایران را بازگو کند و اگر قلمی خوبی داشته باشد همان سخنان شفاهی را مکتوب سازد ، اما در حیطه عمل اوضاع از چه قرار است؟ آیا با یک سیستم فاسد و مشکل دار می توان با سخنانی جذاب کارها را درست کرد و یا خیر؟

آنچه که از سخنان حسن روحانی و دیگر منتقدان فهم می شود پوشیدن لباس منتقد در اوج قدرت است ، البته این نقدها زمانی صورت می گیرد که خود در قدرت هستند ولی عملا کار اجرایی نمی کنند.

یکشنبه 4 آذر ماه سال 1386
عمادالدین باقی را آزاد کنید

ایسنا: انجمن دفاع از حقوق زندانیان با صدور بیانیه‌ای نسبت به وضعیت عمادالدین باقی، رییس هیات مدیره این انجمن ابراز نگرانی کرده و آزادی وی را خواستار شدند.

‌در این بیانیه آمده، با ابراز نگرانی از تداوم بازداشت عمادالدین باقی در بند ۲۰۹ زندان اوین و عدم دسترسی وی به کتاب، روزنامه، رادیو و قلم و ادامه بازجویی در بازداشتگاه پس از پایان تحقیقات و صدور قرار مجرمیت، از مقامات قضایی درخواست شده که به این وضعیت که صادرکنندگان بیانیه، آن را خلاف قانون عنوان کرده‌اند، پایان داده شود.

در این بیانیه با اشاره به این‌که هیات امنای انجمن دفاع از حقوق زندانیان به قصد کمک به زندانیان کشور با هر نوع اتهامی و رعایت حقوق بشر در چارچوب قانون اساسی و قوانین عادی کشور و اعلامیه جهانی حقوق بشر و کنوانسیون‌های بین‌المللی پذیرفته شده توسط ایران با مجوز رسمی تاسیس شده، آمده است که در اولین جلسه مجمع عمومی عادی به طور فوق‌العاده به منظور بررسی وضعیت انجمن بعد از بازداشت عمادالدین باقی، با تایید تمام اقدامات هیات مدیره انجمن و ریاست آن در انجام وظایف محوله طبق اساسنامه و مصوبات هیات امنا و با تاکید بر تداوم فعالیت انجمن به روال سابق در حمایت از حقوق زندانیان، هیات مدیره انجمن را ملزم به ادامه فعالیت در چارچوب قانون و استمرار فعالیت هیات پیگیری وضعیت باقی نمود و مقرر داشت همه اقدامات حقوقی و قانونی لازم تا آزادی باقی تداوم یابد.

جمعه 2 آذر ماه سال 1386
مدیریت تیمچه‌ای!

دکتر غلامعلی رجایی

چند روز پیش که تلویزیون، خبر خلاصه بیانات رئیس‌جمهور محترم را در جمع دانشگاهیان علم و صنعت پخش می‌کرد، در میان سخنان جناب احمدی‌نژاد نکته‌ای شنیدم که بعدها که روی آن فکر کردم، احساس نگرانی من از نحوه مدیریت ایشان در دولت و تعاملشان با مجموعه‌های زیردست و فرمان‌بر مرتبط با دولتشان در وزارتخانه، بیشتر از سال گذشته شد که در مقاله «یونیفورم شهردار بر تن رئیس‌جمهور» به آن اشاره کرده بودم. نگرانی من از این بود که گویا جناب ایشان که یک فرد محترم با سابقه دانشگاهی است، خدای نکرده، کمتر متوجه نادرستی روش‌های مدیریتی خویش بر مجموعه دولت است و مهم‌تر از آن این‌که به نقدهای ناصحانه دوستانی که به هر تقدیر در حوزه انقلاب و امام هستند، هیچ وقعی نمی‌نهند.

جناب ایشان در پاسخ به دانشجویی که مشکلات و کمبودهای آزمایشگاهی دانشگاه را برای وی برشمرده بود، با چهره‌ای بشاش و خندان که نمایانگر برخورد مثبت وی با حل معضلات مالی ـ اداری دانشگاه بود، به وی گفت: «شما مشکلات و کمبودهای آزمایشگاه را بنویسید و به ما بدهید. به شما قول می‌دهیم اینها را یکجا برایتان بخریم و تحویل شما بدهیم» که این پاسخ با غریو سوت و کف دانشجویان روبه‌رو شد؛ خدا را شکر که مسئله کف و سوت پس از خاتمی برای همیشه حل شد و حرمت شرعی ادعایی آن از بین رفت.

پس از شنیدن این پاسخ مفید و مثبت که نمایانگر خوشدلی و برخورد مثبت آقای احمدی‌نژاد با مشکلاتی است که رو در روی مردم می‌شنود و برای حل آنها به طور احساسی و آنی قول می‌دهد، به فکر فرو رفتم که خدایا،‌ درست شنیدم که ایشان گفت: «ما این تجهیزات مورد نیاز را برای شما می‌خریم»؟ و با خود گفتم: جدا از طرح اشتباه مشکلات تدارکاتی یک بخش از یک دانشگاه از سوی یک دانشجو به عالی‌ترین مقام اجرایی کشور که مجال پرداخت به آن نیست و شاید هم از یک دانشجو بیش از این توقع نباشد، چرا جناب رئیس‌جمهور به ناگاه مقام و موقعیت و مجموعه تحت مدیریت خود را در حد خرید یک بخش آزمایشگاهی یک دانشگاه پایین می‌آورد؟

اگر قرار است دولت مسئول خرید کمترین مایحتاج آزمایشگاه‌های دانشگاه‌های کشور شود، پس ما این همه مسئولان ریز و درشت را در سطح دانشگاه‌ها و وزارتخانه‌ها و ... برای چه می‌خواهیم؟

این روش ما چقدر با روش‌های مدیریتی و علمی روز سازگار است؟ ما از روش‌های پیشرفته و نتیجه‌بخش علمی چه بدی دیده‌ایم که این‌گونه دودستی به روش‌های سنتی چسبیده‌ایم و ول‌کن معامله هم نیستیم؟

کمترین ضرر و نتیجه منفی روش‌های سنتی، همه‌کاره شدن یک نفر و هیچ کاره شدن همه است! لابد معاون و مسئول خرید مربوطه لوازم دانشگاه علم و صنعت، پس از این پاسخ رئیس‌جمهور، نفس راحتی کشیده‌اند که خب، الحمدلله، این کارشان هم به دولت واگذار شد و آنها لابد به زودی منتظر قبض انبار خریدهای دولت باشند و دیگران در دانشگاه‌های دیگر نیز به زودی لیست مایحتاج خود را به دولت تحویل خواهند داد!

البته قطعا بیان یک جمله صادقانه به دانشجویان دانشگاه علم و صنعت، منشأ این درددل نشد، بلکه کنار هم چیدن مجموعه‌ای از اقدامات و بیانات نظیر اختصاص بخش زیادی از وقت رئیس‌جمهور به شنیدن مشکل یک نفر از هفتاد میلیون ایرانی که ایشان رئیس‌جمهور آنهاست، تا هدیه دادن واکمن به ده‌ها نفر از مردم بیرجند که زودتر در صف دیدار با ایشان جای گرفتند، تا اعلام فی‌البداهه اختصاص بودجه‌های میلیاردی در سخنرانی‌های استانی، سبکی از مدیریت را ظاهر می‌کند که جای نقد دارد.

البته قطعا صرف پرداختن به کارهای بلندمدت و کلان، مسئولیت کارهای جزئی را از دوش مدیر برنمی‌دارد، اما قطعا ترجیح کار برای یک ایرانی، به جای تصمیم برای هزاران نفر، چندان موافق عدالت نیست.

نمی‌دانم آقای رئیس‌جمهور که احتمالا این مقالات را می‌خواند، چه پاسخی برای امثال من دارد و پس از خواندن نوشتارهایی از این دست، به خودش چه خواهد گفت! اما می‌دانم هر آن کس که رها و منصفانه به نقد این روش‌های ایشان بنشیند، آهی از دل خواهد کشید و بر این همه اصرار بر ادامه روش‌های نادرستی که منتقدان ناصح به دولت آشکار می‌کنند، تأسف خواهد خورد.

<<      1      2      3